مسلمان نمىشود مانند خوك و چيزى كه استفاده از آن فقط به اتلاف آن است مانند طعام‌ها و ميوه‌ها و چيزى كه استفادهء مقصود از آن منحصر در حرام مىباشد مانند آلات لهو و قمار صحيح نيست . و چيزى كه منفعت مقصود از وقف آن حرام باشد ملحق به آن‌ها مىباشد ، مانند اينكه چهارپا را براى بار شراب ، يا دكان را براى حفظ يا فروش شراب وقف نمايد . و همچنين وقف گل براى بوييدن ، بنابر اصح صحيح نيست ؛ زيرا بقاى آن مورد توجه نمىباشد . و وقف عين رهنى و چيزى كه قبض آن امكان ندارد مانند چهارپاى فرارى ، صحيح نيست . و هر چيزى كه استفاده از آن با بقاى عين آن با شرايطش صحيح باشد ، وقف آن صحيح مىباشد مانند زمين‌ها و خانه‌ها و مزرعه‌ها و لباس‌ها و سلاح و وسايل مباح و درخت‌ها و مصحف‌ها و كتاب‌ها و زيورآلات و اقسام حيوان حتى سگ مملوك و گربه و مانند اين‌ها . مسأله 32 - لازم نيست كه استفاده از عين موقوفه بالفعل باشد ، بلكه همين كه در معرض استفاده قرار داشته باشد ، و لو بعد از مدتى ، كفايت مىكند ، پس وقف چهارپاى كوچك و نهال‌هاى كاشته‌شده‌اى كه بعد از سال‌ها ميوه مىدهند ، صحيح است . مسأله 33 - منفعت مقصود در وقف ، اعم از منفعت مقصود در عاريه و اجاره است ، پس همه قسم فائده و نتيجه را شامل مىشود ، بنا بر اين وقف درخت‌ها جهت ميوه آن‌ها و وقف گوسفند جهت پشم و شير و بچهء آن ، صحيح مىباشد . مسأله 34 - وقف به اعتبار موقوف عليه بر دو قسم تقسيم مىشود : « وقف خاص » و آن وقفى است كه براى شخص يا اشخاصى باشد مانند وقف بر اولاد واقف و ذريه‌اش يا بر زيد و ذريه‌اش و « وقف عام » و آن عبارت است از وقف بر جهت و مصلحت عموم ، مانند مساجد و پل‌ها و كاروانسراها ، يا بر عنوان عام مانند فقرا و ايتام و مانند اين‌ها . مسأله 35 - در وقف خاص وجود موقوف عليه در زمان وقف ، معتبر است ؛ پس وقف ابتدايى بر معدوم و كسى كه بعداً وجود پيدا مىكند و همچنين بر حمل ، قبل از تولد ، صحيح نيست . و مقصود از وقف ابتدايى ، آن است كه معدوم در طبقهء اول باشد بدون آن‌كه موجود در همان طبقه با آن مشاركت داشته باشد ، پس اگر به تبع موجود بر معدوم يا بر